Mijn vrouw en ik zijn onderweg naar de verloskundige, voor een zwangerschapscontrole van ons tweede kindje. Inmiddels is het einde van de zwangerschap aangebroken en begint de spanning weer op te lopen. Net voordat wij op bestemming zijn, gaat mijn telefoon. Sjoerd Hofstee belt met de vraag of ik er ook voor voel om een column te schrijven. Een beetje overdonderd door de vraag, vraag ik om bedenktijd. Ik zie mijzelf als een ‘gewone boer’ en moet eerst even nadenken over welke toegevoegde waarde ik met een column kan bewerkstelligen.
Inmiddels ben ik ‘heit’ geworden van ons tweede kindje. Het idee van een column schrijven laat mij in de dager erna niet los. Door de dagelijkse routine op de boerderij heb ik veel tijd om over van alles en nog wat na te denken. Een column schrijven is een mooie kans om wat van mijn hersenspinsels te delen met het boerenpubliek. Wellicht herkennen collega’s zich in mijn verhaal of kan ik ze aan het denken zetten, dat lijkt mij een mooie uitdaging!
De ‘gewone boer’… Hoe langer ik erover nadenk, hoe ongewoner het eigenlijk is. Zelf heb ik van jongs af aan maar één droom en dat is boer worden. Het werken met de dieren en de natuur leek mij prachtig. Van je droom je werk maken, dat is hard werken en gaat gepaard met vallen en opstaan.
De professie houdt tegenwoordig meer in dan dat ik vroeger dacht. Een ‘gewone boer’ is intussen ondernemer, manager, reparateur, bioloog, ecoloog, econoom, landschapsontwerper, vrijdenker, rechtsgeleerde, solutionist en misschien ook nog wel filosoof. Een persoon ook met diep getekende handen, een dikke regenjas en een duidelijk onvermoeibare drive.
De ‘gewone boer’ die elke dag hard werkt voor ieders eerste levensbehoefte. Die zijn productprijzen niet kan bepalen en desondanks met hart en ziel door blijft gaan. En die helaas ook al jaren wordt weggezet als veroorzaker van sloopmelk, landbouwgif, dierenleed, milieuvervuiling, megastallen, stikstofoverschot, stankoverlast en weet ik wat al niet meer. Gezelliger wordt het er in elk geval niet op.
Soms vraag ik mij af wat vandaag de dag nog hard werken is en hoe anderen in de samenleving naar toegevoegde waarde kijken. Ik verbaas en verwonder mij hoe sommigen veel geld weten te verdienen als influencer, model op Onlyfans of als banaan-ductape-kunstenaar. Dat voelt soms oneerlijk. Alleen dan denk ik ook: mijn koude klets smaakt waarschijnlijk het lekkerste na een dag hard werken. Dat is niet egocentrisch of opschepperig bedoeld, maar ik ben van mening dat wij boeren verschrikkelijk sterk zijn. Kijk maar naar de winnaars van Expeditie Robinson of van de Elfstedentocht. Wat een bijzondere gave hebben wij, altijd de kop ervoor weten te houden en proberen te genieten van wat je doet en wat je hebt. Daar ben ik ontzettend trots op.
Het meest trots ben ik op mijn kinderen. Nieuwsgierig naar wat voor dromen zij zullen hebben. Wat ze later als professie kiezen, is geheel aan henzelf. Wel hoop ik dat wij een vleugje ‘gewone boer’ in ze kunnen verankeren. Want daarmee ben je tot alles in staat, zo ook een column schrijven!
Klaas Wietsma
Melkveehouder in Ouwsterhaule 
